دل به دل راه دارد

هنوز هم نمي دانم چرا يادش قلبم را هم آرام مي كند و هم مي ترساند و به تپش مي اندازد.

باورم نيست اين همه زود باوري ام را...... يا شايد ساده دلي ام را...............

هنوز هم قلب من مطمئن است....

بيچاره قلب من، هنوز هم باور دارد دل به دل راه دارد را و هنوز هم در گذر زمان مانده است ...........

من بايد عاشق باشم من بايد زندگي كنم زيباترين زندگي براي خودم را ..........

من براي از دست رفته هايم گريه نميكنم من هميشه عاشقانه زندگي مي كنم . هميشه شاد......

اندوهگين بودن مداوم براي از دست رفته هايت ضعيف بودن است، ضعفي كه خودت هم باور نداري چون آن را در قالب غم و اندوه به خودت و ديگران نشان داده اي.

ما مي توانيم براي از دست رفته هايمان (حتي گلي كه در باغچه حياط خانه مان است) گريه كنيم . گريه مثل آبي بر آتش دلت . دلت را خنك ميكند آرامشي عجيب ....

اما غمگين بودن افسرده بودن ندويدن بلند نخنديدن عاشق نبودن تو را به ركود مي رساند تو مي ماني مثل آبي در گودال. آب كه پاك كننده همه چيز است اگر در گودال بماند مي گندد . عشق بايد جاري باشد مثل آب .

احساس بايد جاري باشد . حتي اشيا هم عشق را احساس مي كنند و به تو بازتاب مي دهند براي همين نگاه كردن به تابلوي زيبا به تو انرژي مي دهد و تو از نگاه كردن به تابلو لذت مي بري . عشق بايد از قلبي به قلب ديگر جاري باشد . دوست داشتن يك طرفه در قلب مي ماند جاري نمي شود و در نهايت قلب مي گندد افسرده مي شود سخت مي شود مثل لايه هاي زمين كه در اثر فشارهاي زياد سخت مي شوند اما لايه هاي زمين ، در اثر سخت شدن با ارزش مي شوند اما قلب وقتي سخت شد ارزشي ندارد اين روح و اراده آدم است كه در اثر سختي ها اگر محكم و سخت شد با ارزش مي شود اما قلب با ارزش نرم است مهربان است رقيق است.......

بگذار عشق خاصيت تو باشد نهع رابطه خاص تو

جريان عشق را در زندگي ببين و احساس كن

دو قدم مانده به ......